Hallo. Ik heet je welkom. In De Spreng. Wel leuk dat ik je tref, hier en nu. Ik wist zelf niet eens dat ik kerkganger was, en jij?

Stap je met me mee door de poort? De poort van groei en bloei. De poort van de Nieuwe Tijd.

Ik heb lang gewacht op mezelf. En op jou. Zeg, de tijd is gekomen, de poort staat open. Ga je met me mee?

We spreken over de Nieuwe Wereld, de Nieuwe Tijd, de Nieuwe Aarde. Wat is nieuw als er geen tijd bestaat, of althans, als tijd alleen bestaat in een groter kader van non-tijd. Als tijd een middel, een ingang is om de niet-tijd weer te pakken te krijgen…alhoewel, pakken?? ….euh…volg je me nog?

De Nieuwe Wereld gaat voor mij over het loslaten van ballast. Het erkennen wat er in ons leeft. Dat wat geleefd wil worden. Het aanvaarden en toelaten van de complete goddelijke potentie.

In een ver verleden heb ik dingen gedaan, die ik nu weer oppak. De volgende stap in een lang project. Een voldoening gevende voltooiing van iets wat blijkbaar nogal wat tijd nodig had. Is er daarin vrije wil? Geen idee. Ik doe wat goed voelt.

Ik kan de Samurai in mij voelen. En de Inka. De Maya. De priester uit Atlantis. De monnik in Frankrijk. Ik draag veel met me mee. Ik kan ze voelen. Inzetten. Laten versmelten. Dan ben ik een echte Marnix.

Zie je wel, ik ben een mens, net als jij. En ik ben een engel, net als jij.

We kwamen in vette crisis weet je nog? Lager konden we niet zinken. In de grootste dichtheid denkbaar en maakbaar, keken we op de bodem elkaar eens diep in de ogen aan. En krabden eens goed achter onze oren. En nog een keer. We vonden een antwoord. We vonden de weg omhoog. We vonden voldoening. Want als we licht kunnen brengen in de donkerste duisternis, kunnen we het overal brengen.

Eigenlijk wisten we dit wel. En zo worden we onszelf. Coming into our own. De codes in ons worden zichtbaar, worden geactiveerd. 12 DNA-strengen, in plaats van 2 of 3. Ons Merkaba-veld. Onze pijnappelklier. De heilige ruimte in ons hart. En zo verder. De codes van de nieuwe mens. Als software liggen ze klaar in ons. ‘Klik hier en download een ander mens?’ Nou…dat misschien niet, maar het lijkt er erg veel op.

Ik heb inwijdingen gehad, meditaties gedaan en ik ervaar nu ook steeds meer activaties. Er zijn er vele. Volg vooral die van jezelf. De kosmos zegt: ‘kom maar in mijn winkel. Pak ‘n karretje, zoek uit wat je lekker vindt. Waar houd je van?’

En ik, wie ben ik eigenlijk? Ik ben niet meer wie ik dacht die ik was. Ik dacht dat ik een normaal mens was, passend in een normaal leven. In de verwachtingen die de samenleving me opplakte. Maar steeds meer werd me duidelijk dat ik dat niet was. Ik ben een ontdekkingstocht. Ik ben een proces. Ik ben een kosmos. Ik ben een Spreng. Ik leef als ontvouwing. In een labyrinth. In een kristallen ring. Als een bloem die opengaat. Ik leef in een verweven plasmageheel, ik leef in een multidimensionele kabel met allerlei vertakkingen en knooppunten die meebewegen met mij. Ik leef als de schepping zelf. Ik leef in jou.

En zo leerde ik jou kennen. In Egypte. In Zuid-Amerika, Afrika, of Europa. Ergens was het, op een van de vele delen van deze bol, facetten van de Bron.

We hadden goede gesprekken. Hebben in levensbomen geklommen. Hebben altaren gebouwd. Hebben het mysterie proberen te ontrafelen.

We leerden elkaar kennen in de uitklapping van het leven. In de uitwaaiering van een energie die zo groots, interactief en omvattend is, dat ze nooit helemaal gekend kan worden.

Jij, jij….jij bent gewoon niet normaal! Jij bent een goddelijk wezen. Jij, jij bent het die zoveel potentie draagt. Ik ken jou! Ik ben jij, we zijn wij.
Ga je verder met me mee, naar the next level? Ga je mee, naar de vierde en vijfde dimensie, de vierde en vijfde dichtheid? Nieuwe horizonten….
De evolutie wacht niet, de evolutie is gewoon….

Wat draag jij bij? Wat zet je in? Laat het me zien. Doe het! Laten we delen. Ik kan niet zonder je.

De tijd stroomt samen. Het moment is gekomen. Vandaag. Het grootste scharnierpunt in de tijd. The Shift of the Ages. The Return of the Goddess and the Sacred Feminine. The Golden Age. The birth of a new humanity. The HOLY SHIFT.

Ik houd van je…ik houd van je…ik houd van je…

Marnix Lamers, voorgedragen in De Spreng, Oude Wetering, 21 december 2012