Er was eens een eenvoudige visser. Met zijn kleine wit-blauwe, open houten bootje ging hij elke dag bij het ochtendgloren de zee op. Steeds ving hij net genoeg om van te leven. Hij deed zijn ding en tevreden was hij best.

Nu drong vaker, al dobberend op rustige zee onder de zon, het besef tot hem door dat de wereld over meer ging dan vissen ‘vangen’. Bijvoorbeeld dat die vissen een heel leven gehad hadden van opkomst en groei, tot aan hun ‘ondergang’ spartelend in zijn net.

PHILIPPINES - FISHERMAN IN PORO POINTEn dat de mensen wier maag hij voedde, belang hadden bij de gezonde voedingsstoffen van vissen als bouwsteen in hun leven. Zo werd zijn wereldbeeld langzaam maar zeker groter. Hij zag de samenhang der dingen.

Hij keek op een donkere dinsdag nog eens goed naar zijn vissersnet. Het was wat verweerd, vele knopen waren diverse keren opnieuw gemaakt, maar het werkte nog naar behoren. Tonnen vis had hij er al jaren mee gevangen. Tonijn, makreel, paling en haring, dat waren zijn favorieten.

De vangst werd wel sinds een paar jaar allengs minder. Lag het aan het weer? Lag het aan de kwaliteit van het water? Waren er kapers op de kust die hij niet kon zien? Hij kon het niet zeggen. Zorgen pijnigden zijn zongebruinde hoofd.

Zijn net kon op zich nog wel mee, maar hij begon zich af te vragen of het niet groter moest. Hij praktiseerde erop los. Keek weer eens naar de golven…en naar zijn net. Konden de mazen niet beter kleiner, om kleine vissen te vangen? Maar die brachten minder op, en joegen de grote vissen weg. Wat te doen?

Door alle gepeins viel hij deze middag in slaap, op het strand. De visser droomde weg … Niemand hoorde zijn gesnurk, behalve misschien de vissen, zijn vrienden.

De visser raakte in een droom. In die droom zag hij een gouden toekomst. Een wereld bedekt met goud, een wereld vol vette vissen. Ook vol vette kleine visjes, voer voor de grotere vissen. Zijn vis-ioen was ook een wereld vol met vissers die allemaal steeds in overvloed vangen, en vele mensen die genoten van de vissen. Een wereld verbonden door een mooi groot net, een net van verbondenheid. Een net dat zelf weet wat het moet en mag vangen.fisherman_by_goguart-d4ibvmr

De visser schrok met een grote glimlach wakker, en rende naar huis. Zoiets had hij nooit gezien! Hij vertelde zijn vrouw erover. Spontaan zei ze: ‘Vraag wat de vissen willen’.

Dat had hij nog nooit gedaan. Hoe praat je met vissen? Tja…hij besloot gewoon wat te proberen, vanuit zijn hart. Zo raakte hij in gesprek met de vissen en hij ging beter luisteren wat zij wilden.

Al snel begreep hij wat ze wilden. Hun boodschap was simpel: ze wilden nog steeds gevangen worden, graag zelfs, zolang het maar met liefde gebeurde, en alleen op het moment dat de tijd rijp was. En niet omdat de visafslag zijn productie dringend moest halen. Als de visser dit zou begrijpen en accepteren in zijn hart, zou hij een nieuw net krijgen….

De visser werd heel nieuwsgierig wat dit zou betekenen. Hij keek om zich heen, op het zeewater. Er was niemand op het strand, gek eigenlijk op dit tijdstip. De zee was rustig. Niets leek geraakt door de kracht van deze boodschap die hij voelde.

De rest van de dag rustte hij uit. De volgende ochtend liep hij sneller en meer opgewonden dan normaal naar zijn boot. En kijk! Oh wonder….daar lag een groot Gouden Net. Een stevig, glanzend, werkelijk 24-karaats Gouden Vissersnet. Niemand te zien, en hier zo iets fraais? Voor hem? Om echt mee te vissen? Het dikke goud kon nog bewegen ook, zo soepel als touw. Hij bekeek het met open og4944599130_95792e5404_zen. Waar kwam dit in hemelsnaam vandaan?

Plots herinnerde hij zich zijn droom. Het Gouden Net was voor hem, zoveel was snel duidelijk. De visser laadde het net in zijn bootje. Vreemd, het was niet eens zwaar…

Zijn vangst die dag was ongekend. Grote hoeveelheden vis bleven maar komen, en de vissen leken maar wat blij om door hem gevangen te worden. Dit was ook geen vangen meer, dit was samenkomen. Hier kon hij vele vissersdorpjes in de wijde omtrek blij mee maken.

De zee wiegde vrolijk en zacht. Hij keek nog eens goed, en legde zijn oor te luister…. hoorde hij daar een zeemeermin fluisteren? ‘Wie zijn hart volgt, komt het goud toe.’

Volg je hart – het is de echte Netwerkgids Nederland.

Dit verhaal heb ik geschreven ter ere van het gouden partnership van Wayra met Netwerkgids Nederland.