De wegen lopen weer vol, het weer slaat om….we zijn weer thuis, we zijn weer ‘aan het werk’. Ja, die ene collega laat op haar wachten want nog in Spanje, en die ander Facebookt wel erg laat…klopt want hij zit in Miami. Maar kom, we zijn er weer. Na een heerlijke zomer. We ‘hadden’ of ‘waren’ lekker vrij. Vrij?

Mijn vrouw, zoon en ik wonen sinds 4 weken tijdelijk op een vakantiepark. Wachtend op ons definitieve huis, ook in Doorn. Na onze vakantie kwamen we hier, om van hieruit weer aan het werk te gaan…en we zagen hier mensen vakantie vieren. Logisch natuurlijk…maar het riep vragen op in me. Ga ik nu ook een tandje lager? Pas ik me aan aan het trage ritme hier? Of ga ik weer er ‘stevig tegenaan’? Het voelde heel gek dat ik hier mijn oude tempo op zou pakken. Alsof ik dan zou forceren. Wat zegt dat? Dat het tempo hier te laag ligt? Voor wat? Voor mijn illusie van ‘hard moeten werken’? Nog nooit heb ik zo sterk beseft dat ‘vakantie’  en ‘vrij’ een state of mind zijn.

Ik kan altijd vrij zijn. Ik kan altijd vanuit rust en grace werken, of niet werken. Ga maar na: vakantie is een uitvinding. Zeker ook dankzij de vakbonden. Een afspraak, individueel en collectief. Wel een hele fijne, ik voel ook dat ik het nodig heb. Maar enkele honderden jaren geleden bestond het alleen voor hele rijke mensen. En zie het voorbeeld van papa Lucas, een Belg die indiaan wilde worden in Ecuador, en nu als enige blanke in een Amazone-stam leeft, 100% geïntegreerd. Hij zei in een interview: ‘elke dag bepalen we samen wat we gaan doen: gaan we het leven vieren, of er tegen aan?’ Allebei is nodig. Zij kiezen dat geheel in het nu.

Dus waar het denk ik echt om gaat is hoe we het werk leuk maken en houden. Dat we leuk werk hebben omdat we onze passie erin kwijt kunnen. Dat we wat losser komen van planningen en voorgestructureerde plannen. Het Nieuwe Niet=Werken? Niet-Werken als in: relaxter, niet geforceerd werken.

Ik zal mijn best doen, beloofd 🙂 Vanuit Wayra en Suerte werk ik aan de bevordering van werken in verbondenheid, post-conventioneel leiderschap, en meer. Ik ben me aan het verdiepen in Fluid Management, waarbij talenten van het individu voorop staan in de organisatie, en niet de corporate ‘dwangbuis’.

Ok dan, opzij allemaal, nu moet ik weer aan het werk!